Árshjólið

Shamain	[Borið fram So-vain] Fyrsti dagur vetrar samkvæmt hinu gamla keltneska almanaki, þar sem ein árstíð endar og sólarljósið hopar. Hátíðin markar byrjun ársins í mörgum Wicca hefðum og er líka hátíð hinna dauðu. Haldin hátíðleg þann 31. október
Yule	[Vetrarsólstöður] Í flestum Wicca hefðum er þema vetrarsólstaðna tengt endurfæðingu/endurnýjun sólarinnar. Í hefðbundinni goðsögu Wicca er nýi sólarkonungurinn fæddur á Vetrarsólstöðum. Frá og með þessum tímapunkti fer dagurinn að lengjast og hjól ársins snýst mót sumri.
Imbolc	Markar nálægð vorsins og þau loforð sem vorið veitir um frjósemi. Hátíðin er tengd eldi og keltnesku eldgyðjunni Brighid af mörgum Wicca hefðum. Haldin hátíðleg þann 1. febrúar
Ostara	[Vorjafndægur] Endurkomu vorsins er fangað á þessum degi, líf er farið að bæra á sér en þó þarf að sýna frosinni jörðinni þolinmæði enn um sinn. Margar Wicca hefðir fagna einnig endurkomu Gyðjunnar úr undirheimaferð sinni á þessari hátíð. Samkvæmt sögunum hverfur hún í ferðina í hálft ár hverju sinni og kemur með vorið og sumarið með sér þegar hún snýr aftur.
Beltaine	Fögnuður lífs og frjósemis eftir vetrarskeiðið. Bál eru táknræn á þessum tíma fyrir hlýju sumarsins. Nútíma hefðir marka þennan dag sem endurkomu sólarkonungsins eða hins hyrnda Guðs sem verður fylginautur Gyðjunnar yfir sumarið. Haldin hátíðleg þann 1. maí
Litha	[Sumarsólstöður] Lengsta degi ársins er fagnað. Þetta er mjög mikilvæg og virt hátíð í Wicca og nornahefð. Sumarsólstöður eru andstæðar vetrarsólstöðum í hjóli ársins og saman mynda þessar hátíðir skil á milli veturs og sumars.
Lughnasadh	[Einnig kölluð Lammas] Þessi hátíð markar byrjun uppskerutímans og hnignun sumarsins í keltneskri hefð. Í sumum hefðum nútímans markar þessi hátíð dauða herra uppskerunnar (eða sólarkonungsins) sem mun verða endurfæddur á Beltaine, eða á vetrarsólstöðum í hefðbundinni goðsögu Wicca. Haldin hátíðleg þann 1. ágúst
Mabon	[Haustjafndægur] Byrjun haustins er fangað á þessum degi. Herra uppskerunnar (sólarkonungurinn) er kvaddur og í almennri goðafræði Wicca fer Gyðjan í ferð til undirheima á þessum tíma. Ferð hennar markar hvarf sumarsins og komu vetrar. Goðsagan um Inönnu og einnig um Demetru og Persefónu eru dæmi um undirheimaferðir gyðja.